Een paar jaar geleden kwam er in onze tuin een zaailing op. Nieuwsgierig naar wat dit was, heb ik het laten staan. Al snel groeide het plantje – na drie zomers – uit tot een behoorlijke struik; steeds meer ruimte innemend. We genoten van de uitbundige bloei op de roodachtige stelen met witte bloemen, de prachtige vruchtdragende bloeiwijze met verkleurende bessen, vogels die in het najaar zich tegoed deden aan de paarse bessen.
Elk jaar sterft de plant tot op de bodem af en in het voorjaar kwam de struik met nog grotere omvang terug.
Ik ging op zoek naar info hoe de struik te snoeien en klein te houden. Na wat speurwerk op internet bleek dat we de Karmozijnbes struik in de tuin hebben. Er is een oosterse en westerse variant. Wij hebben de oosterse karmozijnbes in de tuin. Beide zijn giftig.
De giftige delen van de oosterse versie: de dikke penwortel is het meest giftig, vooral de wortels, de zaden, de pitten in de onrijpe groene bessen bevatten giftige stoffen. Volledig rijpe, paarse bessen zijn minder of vrijwel niet giftig. Vogels zorgen door het eten van de paarse bessen voor verspreiding.
Uit de informatie blijkt het beter is om kinderen en huisdieren uit de buurt van de plant te houden, aangezien de bessen aantrekkelijk kunnen lijken maar niet veilig zijn om te eten. Jonge vogels kunnen niet tegen de giftige bessen.
Kortom, voor ons geen prettig idee dat deze plant in onze tuin staat. We besloten de plant weg te halen. Nog geen eenvoudige klus. Met tuinhandschoenen aan, snoeischaar en een scherpe spade aan de slag. De penwortel bleek ondertussen al behoorlijk dik en ongeveer 60 centimeter diep te zitten. Het groenafval mag niet in de gebruikelijke groene bak, afvoeren als restafval in de grijze bak.
Nu op zoek naar een alternatief voor deze mooie – maar wel giftige plant.
Kortom: als iemand deze plant plotseling als zaailing in de tuin aantreft, kun je het plantje – volgens mij – maar zo snel mogelijk verwijderen.
Ben Venneman, Waterkers 13
Geplaatst: 26-8-2026